() “ମା” ସାହସ,ସାହାରା,ସହିବା,ସହାନୁଭୂତି, ସଂଘର୍ଷ ଓ ସହଯୋଗର ବଡ଼ ପ୍ରତୀକ । ଦୁନିଆରେ ମା ଶଦ୍ଧ ଆଗରେ ସବୁକିଛି ଛୋଟ ହୋଇଯାଏ । ତାର ସ୍ନେହ,ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭଲପାଇବା ଆଗରେ ତୁଛ ହୋଇଯାଏ ସବୁ କିଛି । ବିଶାଳ ହୃଦୟର ସେ ହେଉଛି ବଡ଼ ପୃଥିବୀ । ସବୁ କଷ୍ଟ ସହି ସେ କେବଳ ବାଣ୍ଟିଚାଲେ ସୁଖ । ତା ଗାଳିରେ ଥାଏ ଅଜସ୍ର ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଆଉ ତା ପ୍ରେମ ତ ନକହିଲେ ଭଲ । ୯ ମାସ ୯ଦିନ ଗର୍ଭରେ ଧରି ସେ ଏ ଧରାପୃଷ୍ଠକୁ ଆମକୁ ଆଣେ । ଆଉ ବିନା ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଜୀବନ ସାରା ଦେଇଚାଲେ ଅଜସ୍ର ଭଲ ପାଇବା । ଛଳନା କି କପଟ କଣ ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ । ସୁବବେଳେ ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ ତା ସନ୍ତାନ ସବୁବେଳେ ଖୁସିରେ ରହୁ , ଭଲରେ ରହୁ । ଏଥିଲାଗି କେତେକଣ କରେ ସେ । ପୂର୍ଜାପାଠ, ଉପବାସ, ସାଙ୍ଗକୁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅନେକ ସମୟରେ ଏ ଦୁନିଆର ବିଭିନ୍ନ ଲୋକ ସମୟ ଅନୁସାରେ କେତେକଣ ତାକୁ କହନ୍ତିି । ଏସବୁକୁ ସେ ସହିଯାଏ ସିନା କେବେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦିଏ ନାହିଁ । କାରଣ ସେ ଭାବେ କାଳେ କିଛି ପ୍ରତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ତା ସନ୍ତାନ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ପକାଇବ । ସେଥିପାଇଁ ସେ ନିରବ ସାଜିଯାଏ । ମା ଶଦ୍ଦର ଏତେ ବ୍ୟାପକତା ଓ ପରିଭାଷା ଯେ ତାକୁ ଦୁନିଆର କେହି ବି କବି ,ଲେଖକ ,ଗାଳ୍ପିକ ଯେତେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ବି କମ ପଡ଼ିଯିବ । ଯାହା ଭଲପାଇବାରେ ସ୍ୱାର୍ଥ ନଥାଏ କି ଯାହା ଗାଳିରେ ଅଭିଶାପ ନଥାଏ ସେ ତ ମା । ମା ସବୁବେଳେ ସବୁ ମୃହୁର୍ତ୍ତରେ ତାର ସନ୍ତାନକୁ ଭଲ ପାଇବା ଦେଇଚାଲେ । ହେଲେ କିଛି ଆଶା କରିନଥାଏ । ଜନ୍ମଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ତାର ମାଂସ,ରକ୍ତରେ ଆମକୁ ସେ ଗଢେ, ଠିକ ସେହିପରି ଜନ୍ମଦେବା ପରେ ତାର କ୍ଷୀର ଖାଇ ଆମେ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଳମାନ ହୁଅନ୍ତି । ମା ଆଖିରେ ତା ପୁଅ ସୁବବେଳେ ଛୋଟ ପିଲାଟି । ଭାରି ସ୍ନେହ ୍ନି ସେ । ଯାହା ଏ ଦୁନିଆ ଅନୁଭବ କରିଛି । ଯିଏ ନିଜେ ଉପବାସ ରହିଛି ଅନ୍ୟକୁ ପେଟପୁରା ଖାଇବାକୁ ଦିଏ ସେ ପା ମା । ସନ୍ତାନ ପାଖରେ ଥାଉ କି ଦୂରରେ । ସେ ତାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଛାଇପରି ଲାଗି ରହିଥାଏ ।
ଭଗବାନ ଦୁନିଆରେ ସଭିଁଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ଏବେ ଦିବସରେ ସୀମିତ ହୋଇଛି । ମା ଓ ସନ୍ତାନ ସର୍ମ୍ପକ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆରେ ଗୋଟେ ଦିନ ବହୁତ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଛି । ଗାଁ ହେଉ କି ସହର ଅବା ବିଦେଶ ସନ୍ତାନଟି ମେ ୯ ତାରିଖରେ ମାତୃତ୍ୱ ଦିବସ ପାଳନ କରୁଛି । ତାହା ପୁଣି “ମା” ର ଗୋଟେ ଫୋଟରେ । ହଁ ପାଖରେ ଥିବା ଅନେକ ଏହି ଦିନରେ “ମା” ସହ କେକ୍ କାଟି ସେଲିବ୍ରେସନ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି । ଏପରି ଭଲ ପାଇବା ମା ପ୍ରତି ରହିବା ଦରକାର । ହେଲେ ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ , ଏସବୁ କାହା ପାଇଁ । “ମା” କଣ ଚାହେଁ , ତାହା ଏବେ ସନ୍ତାନ ବୁଝିବା ଦରକାର । ଦୁନିଆରେ ଆଜି ଅନେକ ମାର ଆଖିରୁ ଲୁହ ଶୁଖୁନାହିଁ । ଅନେକ ମା ଦୁଇ ଓଳି ଖାଇବାକୁ ପାଉନାହିଁ । ଅନେକ ମା ସନ୍ତାନର ସ୍ନେହ ପାଇବାରୁ ବଂଚିତ ହେଉଛନ୍ତି । ଅନେକ ମା ପରିଣତ ବୟସରେ ସାହାରା ପାଉନାହିଁ । ଅନେକ ମା ଶୋଇବାକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚାଳ ପାଉନାହିଁ । ଅନେକ ମା ସନ୍ତାନକୁ ବର୍ଷବର୍ଷ ଧରି ଦେଖିପାରୁନାହିଁ । ଅନେକ ମା ସବୁଥାଇ ବି ବେସାହାରା । ଅନେକ ମା ପରିବାରରେ ଭିତରେ ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟରେ ଜୀବନ ବିତାଉଛି । ଅନେକ ମା ରୋଗରେ ପିଡ଼ିତ ହୋଇ ସନ୍ତାନ ହାତରୁ ଶେଷ ପାଣିଟିକେ ପିଇବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି । ହେଲେ ମାର ଏସବୁ ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟକୁ ଆଜି ବୁଝିବାକୁ ସମୟ କାହିଁ ସନ୍ତାନ ପାଖରେ । ଆମେ କଣ ଜନ୍ମରୁ ଆଜି ଯାଏ ମା ଠାରୁ କିଛି ଶିଖିଲେନି । ସେ କେମିତି ବିନା ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଆମକୁ ସବୁ କିଛି ଦେଇଥିଲା । ନିିଜେ ଉପବାସ ରହି ଆମକୁ ବଡ଼ କଲା । ଆଜି ଆମେ “ମା”ଠାରୁ ଏସବୁ ଶିକ୍ଷା ନକରି ଭୂଲବାଟରେ ଚାଲିଗଲେ । ଆଉ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଶୀଳ ଦୁନିଆରେ ନିଜେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ “ମା”ର ସବୁ ଶିକ୍ଷାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଦେଲେ । ହେଲେ ଆଜି ମାତୃତ୍ୱ ଦିବସରେ ମା ମନରେ ବି ସେହି ଶ୍ରଦ୍ଧା ମୋ ସନ୍ତାନ ଯେଉଁଠି ଅଛି , ଭଲରେ ରହୁ । ଚାଲ ଗୋଟିଏ ଦିବସ ମା ପାଇଁ ପାଳନ ନକରି ସବୁ ଦିନ ମା ଦିବସ ପାଳନ କରିବା । ତାପରେ ବୁଝିବା ଏ ଦିବସର ମହତ୍ତ୍ୱ ।

ଏବେ ଅନଲାନର ଯୁଗ । ଭିଡ଼ିଓ କଲ ସହ ଅନଲାଇନରେ ସବୁ କିଛି ହୋଇପାରୁଛି । ଫେସବୁକ,ୱାଟସଆପ, ଟୁଇଟର, ଇଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରାମ ଆଦି କେତେ କଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଛି ଭାବର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ । ଖବର ବି ମିଳୁଛି, ଆଉ ଖୁସି ବି । ଏମିତି ତ ଏବେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭୂତାଣୁ ଭୟ ପାଇଁ ଅନଲାଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସବୁ କିଛି ପାଇଁ। ସାଜିଛି ବଡ଼ ମାଧ୍ୟମ । ମଣିଷ, ଭାବନା, ଆବେଗ, ଚିନ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ଏହି ଅନଲାଇନରେ ଗୋଟିଏ କ୍ଲିକରେ ଆପେଆପେ ସମାଧାନ ହୋଇଯାଉଛି । ଆଉ ଏହି ଅନଲାଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହ ଯେଉଁମାନେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛନ୍ତି ସମସ୍ତେ ଜଣେ ଜଣେ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ । ସକାଳୁ ମଧ୍ୟରାତି ଯାଏ ସଭିଁଏ ଅନଲାଇନରେ ବ୍ୟସ୍ତ । ଏଥିରେ ଖବର, ଅଫିସ କାମ, ରୋଜଗାର, ପୁରା ଦୁନିଆର ଟିକ୍‌ନିକ ଖବର ଆମକୁ ମିଳେ । ତାହା ସହ ଆମୋଦ ପ୍ରମୋଦର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମାଧ୍ୟମ ଏ ଅନଲାଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ଜୀବନ ଜୀବିକା ସହ ମଣିଷକୁ ଯେମିତି ବଂଚିବାର ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଉଛି ଏହି ଅନଲାଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ଯାହାର ଯାହା ଇଚ୍ଛା , ତାହା ସେ ଅନଲାଇନ ମାଧ୍ୟମରେ କରୁଛି । ହେଲେ ଅନଲାଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ଯେ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବାକୁ ମଣିଷ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଘୋଷିତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ତାହା ଫେସବୁକ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣାପଡ଼ୁଛି ।
ଯେମିତି ରିକି , ଇସାକୁ ହ୍ୱାଟସଆପରେ କଣ ସବୁ ପଠେଇ ଚାଲିଛି ଓ ଇସା ବି ତାହା ଉତ୍ତର ଫଟାଫଟ ଦେଇ ଚାଲିଛି । ଆଉ ଏହି ଚାଟ୍ରେ ଉଭୟ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ । ଠିକ ସେହିପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିନିଟରେ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆ ସାଇଟରେ କୋଟିକୋଟି ଲୋକ ଫୋଟ ଅପଲୋଡ଼ କରି ଚାଲିଛନ୍ତି । ଫୋଟ ଅପଲୋଡ଼ ହେବା କ୍ଷଣି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ପ୍ରତିଯୋଗିତା । କେତେ ଲାଇକ ଓ କେତେ କମେଣ୍ଟ ଆସୁଛି । ଏମିତି ଏକ ଫୋଟ ଅପଲୋଡ଼ ଫେସବୁକରେ କରିଥିଲା ବାସନ୍ତି । ସେ ଦେଖିବାକୁ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ, କି ସେ ଫୋଟ ବି ସେତେ ସୁନ୍ଦର ନଥିଲା । ହେଲେ ବାସନ୍ତିର ସେହି ଫୋଟରେ ଅନେକ ତମେ ବହୁତ ସୁ୍‌ନ୍ଦର ଲାଗୁଛ, ସୋ କିଉଟ, ସୁପର, ହିରୋହୀନ, ଏହି ଡ଼୍ରେସ ଟା ତମକୁ ମାନୁଛି, ୱାଓ, ଏମିତି କେତେକଣ ପ୍ରଶଂସା । ୧ ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ ୨ଶହ ଲାଇକ୍ ଓ ୬୫ କମେଣ୍ଟ । ଏଥିରେ ବାସନ୍ତି ବି ଖୁସି । ଏହାର ଜବାବରେ ବାସନ୍ତି ଯିଏ ବି ତା ଫୋଟରେ କମେଣ୍ଟ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି କେହି ଜଣେ ବି ଫୋଟ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆରେ ଅପଲୋଡ଼ କରେ ସେ ସୁନ୍ଦର ହେଉ କି ନ ନହେଉ ଫୋଟଟି ଅତି ଖରାପ ହେଉ ଥାଉନା କାହିକିଁ ସେ କିନ୍ତୁ ଲାଇକ କରେ ଓ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଖୁସି କରିବା ପରି କମେଣ୍ଟ ଦିଏ । ସମସ୍ତେ ଏମିତି କରୁଛନ୍ତି ତାହା ନୁହେଁ । କିଛି ବ୍ୟକ୍ତି ବି ମନଖୋଲା କମେଣ୍ଟ ଦିଅନ୍ତି । ମିଛ ମିଛିକା ହେଉ ପଛେ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ଏହି ପ୍ରକ୍ରୀୟାରେ ଆମେ ବୁଡ଼ିରହନ୍ତି । ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ବରିଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିଶାରେ । ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବା ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେବାରେ ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆ ଯେ ଏବେ ବଡ଼ ମାଧ୍ୟମ ତାହାକୁ କଣ କେହି ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ ନାହିଁ । ସବୁ ଚାଲୁ , ମଣିଷ ଖୁସିରେ ବଂଚୁ । ହେଲେ ମିଛ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରଶଂସା ମୋହରୁ ବାହାରି , କିପରି ସତ ଦୁନିଆର ପ୍ରଶଂସାର ପାତ୍ର ସାଜିବ ସେ ଦିଗରେ ଏବେ ଚିନ୍ତା କରିବାର ସମୟ ଆସିଛି ।

() ମଣିଷ ସଭ୍ୟତା ବହୁତ ଆଗକୁ ଯାଇଛି ।ମହାକାଶରେ ବି ମଣିଷ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ଘର କଲାଣି । ସବୁ ଅସମ୍ଭବକୁ ସମ୍ଭବ କରିବା ପାଇଁ ମଣିଷ ଲାଗିପଡ଼ିଛି । ବିଜ୍ଞାନ ବି ବହୁତ ଆଗକୁ ଯାଇଛି । ହେଲେ ସବୁ ଯେ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ତାହା କହିବା ମଧ୍ୟ ଭୂଲ । ବର୍ଷେ ପରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭୁତାଣୁ କରୋନା ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଛି । ଟିକା ବାହାରିଛି , ଲୋକେ ଟିକା ମଧ୍ୟ ନେଉଛନ୍ତି ହେଲେ ଏଯାଏ ଏ ମହାମାରୀକୁ ରୋକିବାରେ ସଫଳ ହୋଇପାରୁ ନାହିଁ ବିଶ୍ୱ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ନୂଆନୂଆ ରୂପ ନେଉଛି ଏହି ଭୃତାଣୁ । ଯାହା ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତେକ କୋଣରେ ତାହାର ତାଣ୍ଡବ ଦେଖାଉଛି । ଏଥିରେ ଭୟ କରିବାର କିିଛି ନାହିଁ । କେବଳ ସର୍ମପଣ ଭାବ ହିଁ ଏହି ମହାମାରୀକୁ ବିଶ୍ୱରୁ ଦୂରେଇ ପାରିବ ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଏବେ ସଭିଁଙ୍କ ମନରେ ଜାଗ୍ରତ ହେବା ଦରକାର ।
ଆଉ ସମର୍ପଣ ଭାବର ନଜିର ପୁରାଣରୁ ରହି ଆସିଛି । କୁରୁସଭାରେ ଯେତେବେଳେ ପଞ୍ଚୁପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଦ୍ରୋପତି କୁରୁ ସଭାସ୍ଥଳରେ ବସ୍ତ୍ର ହରଣ ହୋଇଥିଲା ସେତେବେଳେ ଦ୍ରୋପତି ହାତଟେକି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପୁର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ହୋଇ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ଚାହିଁଥିଲେ । ଆଉ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଭବବାନ ପରମ ପୁରୁଷ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ରୋପଦିଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ଠିକ ସେହିପରି ଗଜକୁ ଯେତେବେଳେ ଗଭୀର ପାରିରେ କୁମ୍ଭୀର ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଠିକ ସେତିକି ବେଳେ ଗଜ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୃଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜର ଜୀବନ ରକ୍ଷା ଲାଗି ପୁର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ହୋଇଥିଲା । ମହାପ୍ରଭୃ ଗଜକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ ଓ ତାର ଜୀବନ ବଂଚାଇଥିଲେ । ପୁରାଣରେ ଏମିତି ଅନେକ ଉଦାହରଣ ରହିଛି । ତେଣୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯେଉଁ ମହାମାରୀ କରୋନା ସାରା ବିଶ୍ୱରେ କାୟା ବିସ୍ତାର କରିଛି। ଏଥିଲାଗି ଆମେ ଯେତେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଉପାୟକୁ ଅମଲମ୍ବନ କଲେ ମଧ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୃ ପାଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ଭାବ ଆମ ଭିତରେ ରହିବା ଦରକାର । କାରଣ ଏ ରୋଗର ନାଁ ସଠିକ ଭାବେ ଆକଳନ କରି ହେଉଛି ନା ଔଷଧ ସଠିକ ଭାବେ ଆଜିଯାଏ ବାହାରିପାରୁଛି ।ଆମେ ରୋଗରୁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷତି ରଖିବା ପାଇଁ ମାସ୍କ, ସାନିଟାଇଜର, ସାମାଜିକକ ଦୂରତା ଓ କେତେ କଣ ନିୟମ ମାନିବା ସହ ଟିକା ମଧ୍ୟ ଏ ମଣିଷ ସମାଜ ନେଉଛି । ତାହା ନେବା ବି ଦରକାର । ହେଲେ ଏହାସହ ଆମକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ହୋଇଯିବା ଉଚିତ । ଏ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ । କାରଣ ସମୟ ସବୁବେଳେ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ । ଏ ବିପଦ ସମୟ ଦିନେ ଟଳିଯିବ । କାରଣ ଏହାପୂର୍ବରୁ ମଣିଷ ସମାଜ କିଛି କିଛି ବର୍ଷ ବ୍ୟବଧାନ ଭିତରେ ମହାମାରୀକୁ ସାମ୍ନା କରିଛି ଆଉ ଆଜି ବି ବହୁବର୍ଷ ପରେ ପୁଣି ମହାମାରୀକୁ ସାମ୍ନା କରୁଛି । ହଇଜା, ପ୍ଲେଗ ପରି ମହାମାରୀ ଆସିଥିଲା , ତାହା ବି ସମୟ ଅନୁସାରେ ଚାଲିଯାଇଛି । କରୋନା ବି ଦିନେ ଚାଲିଯିବ । ଭଲ ସମୟ ପୁଣି ଆସିବ । ହେଲେ ମଣିଷ ସଭ୍ୟତା ଯେତେବେଳେ ଏପରି ବଡ଼ ବିପଦ ଆସୁଛି ସେତେବେଳେ ଭୟ ନକରି ଏହି ମହାମାରୀକୁ ସାମ୍ନା କରୁ ଓ ମୁକାବିଲା ବି କରୁ । ଆଉ ଏବେ ସମୟ ଆସିଛି ସମାଜ ମଙ୍ଗଳପାଇଁ ଆମେ ସଚେତନ ,ସର୍ତକ ହେବା ସହ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ ହୋଇ ଗୋଟେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା l ଏ ମହାବାହୁ ଏ ଜାତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କର , କରୋନାକୁ ଦୁରେଇ ଦେଇ ଏ ମଣିଷ ସଭ୍ୟତାକୁ ରକ୍ଷା କର ।

() କିଏ କହିଲା ପ୍ରେମ କେବଳ ଜଣେ ନିଦ୍ଧିଷ୍ଟ ମଣିଷକୁ କରାଯାଏ । ପ୍ରତି ମୁହୁତ୍ତର୍ତିରେ ରହିଛି କାହାର କାହା ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ । ସବୁଦିନ ନୂଆ ନୂଆ ପ୍ରେମିକା ଓ ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଆପଣ ଅନେକ ଦେଖିଥିଲେ । ହେଲେ ପ୍ରତି ମିନିଟରେ ଯେ ଆପଣ ଅନ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ତାହା କେବଳ ଜଣେ ଅନୂଭବ କରିପାରେ । ଗଛ, ଲତା, ପରିବେଶ, ପବନ, ଜୀବଜନ୍ତୁ , ବସ୍ତୁ ଓ ଜୀବନ ରାସ୍ତାରେ ଯୋଡ଼ିହୋଇଥିବା ଆମର କିଛି ଚିହ୍ନା ଓ ଅଚିହ୍ନା ସର୍ମ୍ପକ । ଆଉ ତାହାରି ଭିତରେ ଚାଲେ ଆମର ସବୁଦିନ ପ୍ରେମ ।
ଏଇ ଯେମିତି ହଠାତ ନବ ସହ ତାର ଦେଖା । ସେ କିଏ , କେଉଁଠି ଥିଲା , କେବେ ଆସିଲା , କାହିକିଁ ଆସିଛି , କିଛି ନବ ଜାଣିନାହିଁ । ହେଲେ ଦେଖୁଦେଖିୁ ତା ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହେଲା ନବ । ତା ନା ଏଯାଏ ନବ ଜାଣିନାହିଁ , ସେ ବି ନବ କିଏ ଜାଣିନାହିଁ । କେବଳ ଚାହାଣୀ ଓ ଅସମ୍ଭବ ନିରବତା ଭିତରେ ପରସ୍ପର ପରସ୍ପକୁ ସବୁଦିନ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଫଳନ୍ତି ଗଛ ଯେମିତି ନଇଁ ପଡ଼େ ଉଭୟ ଉଭୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ସେହିପରି ନଇଁ ପଡ଼ିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ନିବାବତା ସୃଷ୍ଟି କଲା ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ।ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଏମିତି କିଛି ଲୋକ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକଷିତ ହୁଅନ୍ତି । ହେବା ବିି ସ୍ୱଭାବିକ । ହେଲେ ସବୁଦିନ ପ୍ରେମରେ କଣ ସତରେ ଆନନ୍ଦ ଥାଏ । କାରଣ ମେଘ ଆସିଲେ ମୟୁର ନାଚେ । ବର୍ଷା ହେଲେ ଧରିତ୍ରୀ ହସେ । ଫୁଲ ଫୁଟିଲେ ଭଅଁର ଝୁମେ । ଆଉ ସବୁଦିନ ନୂଆ ନୂଆ ପ୍ରେମର ମାହୋଲ ମନକୁ ଖୁସି ରଖିବା ସହ ଜୀବନରେ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଥଏ । ର୍ହି ମନେ ରଖନ୍ତୁ ସୁବିଦିନ ପ୍ରେମ କାହା ସହ ବି ହୋଇପାରେ । କିଏ ବି ପ୍ରେମିକ ସାଜିପାରେ ।