ଭଗବାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର ହେଉଛି ବନ୍ଧୁ । କାରଣ ବାପା,ମାଆ ଆମେ ଆମ ନଜର ଇଚ୍ଛାରେ ପାଇନଥାଉ । ଭଗବାନ ହିଁ ଆମକୁ ଏହି ୩ ଅମୂଲ୍ୟ ସଂପର୍ତ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି । କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଭଗବାନ ସବୁବେଳେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖରେ ସାହର୍ଯ୍ୟ ଓ ସହଯୋଗ କରିନ୍ତି । ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ବନ୍ଧୁ ରୂପରେ ଆସି ଭଗବନା ଏହି ସାହାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି । ତେଣୁ ଜୀବନରେ ଭଲ ବନ୍ଧୁଟିଏ ପାଇବା ବି ଭାରୀ କଷ୍ଟ । ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଚରେ ଆମେ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ କାହାକୁ ନା କାହାକୁ ପାଇଥାଉ । ସେ ପିଲାବେଳେ ହେଉ ଅବା ବୃଦ୍ଧ ବୟସରେ । ଯିଏ ଆମର ଦୁଖ,ସୁଖ ବୁଝେ କିଛି ନଦେଲେ ବି ତାହା ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ ମନ ହାଲକା ହୋଇଯାଏ ଓ ମନରେ ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସ ଆସିଥାଏ ସେ ହେଉଛି ବନ୍ଧୁ । ଯେମିତି ବନ୍ଧୁ ବିନା ଜୀବନଟା ସତରେ ଫିକା । ହୁଏତ ଆଜିର ଦିନରେ କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମାଙ୍କ ପରି ବନ୍ଧୁ ପାଇବା ଟିକେ କଷ୍ଟ ।ହେଲେ ତଥାପି ଏ ଦୁନିଆରେ ଅନେକ ବନ୍ଧୁ ସର୍ମ୍ପକ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମ ହୋଇଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ , ହେଲେ ଜୀବନରେ ସେମାନେ କୃଷ ସୁଦାମ ବନ୍ଧୁପଣଙ୍କ ପରି ଆଦର୍ଶଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ଜୀବନରେ ବନ୍ଧୁ ଯେ କେବଳ ସମାନ ବୟସରେ ଥାଆନ୍ତି ତାହାନୁହେଁ, ଯିଏ ତମକୁ ବୁଝିଲା ଓ ତମେ ତାକୁ ବିଝିଲ ଓ ବିନାସ୍ୱାର୍ଥରେ ସର୍ମ୍ପକ ଗଢିଉଠିଲା ସେ ତ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ । ଯଦି ବନ୍ଧୁ ଶବ୍ଦର ସଂଜ୍ଞା ଆଜି କିଏ କୁହେ କଣ ଅନେକ କହିବେ ଯିଏ ମୋ ହୃଦୟକୁ ମା,ବାପାଙ୍କ ପରି ବୁଝେ ଓ ମୁଁ ତା ହୃଦୟକୁ ବୁଝେ ସେ ତ ମୋର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ । ଯା ପ୍ରତି ମୁଁ କେମିତି ଓ କିଭଳି ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ ତାହା ଭଗବନାଙ୍କୁ ଜଣା । ବନ୍ଧୁ ବା ସାଙ୍ଗ କଥା ଯେତେବେଳେ ମନକୁ ଆସେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ମନକୁ କୃଷ୍ଣ ସୁଦାମ ସର୍ମ୍ପକ ମନେ ପଡ଼େ । ଏହି ସାଙ୍ଗ ସର୍ମ୍ପକରେ ସୁଖ , ଦୁଖ ଦାନ ଓ ପ୍ରତିଦାନ ବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଆଜି ବି ମୋ ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହା ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ପାଏ । ପିଲାଦିନେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଦୁନିଆ କଣ ଜାଣିଲି ସେତେବେଳେ ସାଙ୍ଗ ହୋଇ କେତେ ଯେ ମଜାମସ୍ତି କରିଛି ତାହା ଆଜି ବନ୍ଧୁତା ଦିବସରେ ମନେପଡ଼େ । ସାଙ୍ଗ ସହ ଖେଳିଛି,ବୁଲିଚି, ପାଠ ପଢିଛି, କାହା ବାଡ଼ିରେ ପଶି କୋଳି,କରମଙ୍ଗା, ବିଜୁଳି, ଖଜୁରୀ,ଆମ୍ବ ଓ ପୁଲ ଚୋରୀ କରିଛି ତ ଲୁଚିଲୁଚି ଫିଲ୍ମ ଦେଖୁବାକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇଛି । ସକାଳେ ପରିବାରକୁ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଯଦି କାହା ସହିତ ଜୀବନ ବଂଚେ ସେ ହେଉଛି ବନ୍ଧୁ । ଯାହାକୁ ମୁଁ ମୋ ପରିବାରର ଓ ମୋର ନିଜର ସୁଖ,ଦୁଖ କହି ମନକୁ ହଲାକା କରେ । ମୁଁ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଲେ ସେ ଶୋଇପାରେ ନାହିଁ କି ସେ ବିପଦରେ ବଡ଼ିଲେ ମୁଁ ଶୋଇପାରେନାହିଁ । ଅବଶ୍ୟ ଆଜିର ସ୍ୱାର୍ଥପର ଦୁନିଆରେ ବନ୍ଧୁ ବା ସାଙ୍ଗକୁ ସବୁକିଛି ସହଯୋଗ କରିହେଉ ନାହିଁ କି ସମୟ ଦେଇହେଉନାହିଁ । ତାହାମାନେ ନୁହେଁ, ଯେ ତା ପ୍ରତି ମୋ ଭଲ ପାଇବା କମିଯାଇଛି କି ମୋ ପ୍ରତି ତାହାର ଭଲ ପାଇବା କମିଛି । ପିଲାଦିନୁୂ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଚରେ ମୋ ବହୁ ବନ୍ଧୁ ବା ସାଙ୍ଗ ଙ୍କ ସହ ସଂପର୍କ ଯୋଡ଼ିହୋଇଯାଉଛି । ହେଲେ ପୁରୁଣା ବନ୍ଧୁ ବା ସାଙ୍ଗ ବି ଆଜିର ଡ଼ିଜିଟାଲ ଯୁଗରେ ଆମେ ଆମେ ଭଗବନା ପୁଣି ଯୋଡ଼ିଦେଉଛନ୍ତି । ସେ ପୃଥିବୀର ଯେଉଁ କୋଣରେ ଥାଉ ଭଗବାନ ତାହା ସହିତ ପୁଣି କେମିତି ଯୋଡ଼ି ଦେଉଛି ତାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଜିର ଦିନରେ ଅନୁଭବ କରିପାରୁଥିଲେ । ବନ୍ଧୁ ବି ବେଳେବେଳେ ଦୁଃଖ ଦିଏ ମନରେ । ହେଲେ ତାପରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ନିଜର ଭୁଲ ବୁଝିପାରେ ସେତେବେଳେ ହୁଏତ ଜଣେ ପ୍ରକୃତବନ୍ଧୁ ହିଁ ତାକୁ ଆପଣାଇପାରେ । ସାଙ୍ଗ ତ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତୀକ । ଯେଉଁଥି ପାଇଁ ନିଦ୍ୱନ୍ଦରେ ମୁଁ ମୋ ବନ୍ଧୁକୁ ସୁବୁକିଛି କହିଦିଏ । ଯାହା ବାପା,ମାଆ, ସ୍ତ୍ରୀକୁ କହି ହୁଏ ନା ତାହା ବନ୍ଧୁ ବା ସାଙ୍ଗକୁ କହିଦିଏ ଏ ମନ । ଅଗଷ୍ଟ ମାସ ପ୍ରଥମ ରବିବାରକୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି । ହେଲେ ସାଙ୍ଗ ପାଇଁ ତ ବର୍ଷ ସାରା ଦିବସ ପାଳନ ହେବା ଦରକାର ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାଙ୍ଗର ମନ କହୁଛି ।
