- Advertisement -
ନିଖୋଜ ହୋଇଯାଇଛି ଖୁସି। ପାଖରେ ଥାଇ ବି ନଥିଲା ପରି । ସବୁ ଅଛି, ହେଲେ କିଛି ନାହିଁ। ଯେମିତି ଜୀବନ ରେଖା ଖୁସି ଥାଇ ବି ନଥିଲା ପରି ଲାଗୁଛି । ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭିତରେ ବି ଖୁସି ସାଉଁଟି ହୁଏ। କିଏ ପ୍ରକୃତି ଭିତରେ ସହଜରେ ପାଇଯାଏ ତ ଆଉ କିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ତାକୁ ସୁହାଇଲା ପରି ଜୀବନ ବିତାଇ ଖୁସିକୁ ଖୋଜେ । ସେଥିରେ ସେ ଖୁସି ପାଏ ହେଲେ ନିଖୋଜ ପରି ।
ଏକ ଲମ୍ବା ଭ୍ରମଣରେ ସେଦିନ ମନୋଜ କହିଲା ଭାଇ ମୁଁ ଖୁସି ପାଇଁ ଟିକେ ବିୟର ପିଉଛି । ଆରେ ଖୁସି ପାଇଁ କଣ ନିଶାପାଣି ନିହାତି ଦରକାର. ନା ଏ ଗୋଟେ ବାହାନା । ସେ ତ ପର କଥା, ହେଲେ ମନୋଜ ଯେ ନିଶା ଖାଇ ଜମାରୁ ଖୁସି ନୁହେଁ ଏକଥା ତା ହାବଭାଗ କହୁଥିଲା । ସତେ ଯେମିତି ଲାଗୁଥିଲା ମନୋଜ ଖୁସି କେଉଁଠି ନିଖୋଜ ହୋଇଯାଇଛି । ପାଇବା ଆଶାରେ ମନୋଜ ନିଶା ଭିତରେ ଖୋଜୁଛି ମନୋଜ ।
ନିଖୋଜ ଖୁସିକୁ ପାଇବାର ମାଧ୍ୟମ କେବେ ନିଶା ହୋଇନପାରେ ।
ବରଂ ନିଜକୁ ନିଜେ ଚିହ୍ନିଲେ ତାହା ମିଳିବ । ସବୁଠି ଖୁସି ଅଛି ଭାବନା କେବଳ ଆମର ମନର ଭାବନା ତାହା ପାଖରେ ପହଂଚିବା ଦରକାର । ନିଶାରେ ନିଖୋଜ ଖୁସିକୁ ଖୋଜଯାଇ ନପାରେ । ବରଂ ଖୁସି ଯେଉଁଠି ଅଛି ସେଠିକି ଆମେ ପହଂଚିବା ଦରକାର. ଯେମିତି ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜ ଯେତେ ବଢିଲେ କୃଷ୍ଣଚୁଡା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭିତରେ ଖିଲି ଖିଲି ହସି ଚମକୁ ଥାଏ ଖୁସିରେ । ଠିକ ସେମିତି ପ୍ରେମ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ବିରହ ଭିତରେ ଖୁସି ମଧ୍ୟ ସେମିତି ମହକେ ଆପେ ଆପେ। ଯଦି ସବୁ ଜାଣି ମଣିଷ ନିଜେ ନିଖୋଜ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ନିଖୋଜ ଖୁସିକୁ ପାଇବ କିପରି ।
- Advertisement -
