ଜଗାରେ ତୋ ନାଟ ତତେ ଜଣା…

ବର୍ଷକୁ ଥରେ ରଥାରୁଢ଼ ହୁଅନ୍ତି ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି। କୋଟି ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମଉଡ଼ମଣି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ରଥରେ ଦର୍ଶନ କରିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି ଭକ୍ତ। ଭାବର ଠାକୁର କାଳିଆ ସାଆନ୍ତେ ବି ଭକ୍ତର ମନକୁ ବୁଝି ଭାବ ଲଗାଇଦିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ମନରେ। ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଭକ୍ତ ଛୁଟି ଆସନ୍ତି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନବଦିନାତ୍ମକ ଯାତ୍ରାରେ ସାମିଲ ହେବା ପାଇଁ। ରତ୍ନବେଦୀରୁ ଜନ୍ମବେଦୀକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତି ଶ୍ରୀଜୀଉ। ନବଯୌବନ ଦର୍ଶନ ପରଦିନ ପହଣ୍ଡିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରା। ବଡ ଠାକୁର, ଚକ୍ରରାଜ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ କାଳିଆ ସାଆନ୍ତେ ଝୁଲି ଝୁଲି ଆସନ୍ତି। ମହାପ୍ରଭୁ ଧାଡି ପହଣ୍ଡିରେ ବାଇଶି ପାହାଚଦେଇ ଦେଉଳରୁ ବାହାରକୁ ବାହାରି ଆସନ୍ତି। କି ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ। ଚକାଚକା ସହ ଆଖି ମିଶାଇବା ପାଇଁ ଭକ୍ତ ଆକୁଳ ଓ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଥାଏ। ପହଣ୍ଡି ସମୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଝୁଲିଝୁଲି ଆସୁଥିବେ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ଝୁଲିଝୁଲି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖୁଥାନ୍ତି ଠେଲାପେଲା ହୋଇ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚାହିଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ସାର୍ଥକ ମଣନ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ। ଦିବ୍ୟ ନୟନ ସହ ଚର୍ମ ନୟନର ମିଳନର ଆନ୍ଦନ କେବଳ ଅନୁଭବ କରିହୁଏ। ସେଥିପାଇଁ ତ ସେ ଜଗତ ଠାକୁର, ଭକ୍ତ ପ୍ରେମରେ ବନ୍ଧା। ତା ପ୍ରେମରେ ସବୁ ପାଗଳ। ତେଣୁ ସେ ଲଗାଇ ଦିଏ ନାଟ।

ଏଥର ଗୁଣ୍ଡିଚାରେ ଲଘୁଚାପ ବର୍ଷା ଲାଗିରହିଥାଏ। କୋଟି ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମଉଡ଼ମଣିର ରଥଯାତ୍ରାରେ କିନ୍ତୁ ଏହାର ପ୍ରଭାବ କିଛି ନଥିଲା। ବର୍ଷା ଯେତେ ହେଉଥାଏ ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନ କିନ୍ତୁ ବଡଦାଣ୍ଡରେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେତେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଥାନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ଚକ୍ରରାଜ ସୁଦର୍ଶନ, ବଡ ଠାକୁର, ସୁଭଦ୍ରା ମା’ଙ୍କ ଧାଡି ପହଣ୍ଡି ପରେ ବାହାରିଲେ ଜଗତକର୍ତ୍ତା କାଳିଆ ସାଆନ୍ତେ। ଗୁମୁଟରୁ ସିଂହଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଆନ୍ତେ ଲଗାଇଦେଲେ ନାଟ। ଝୁଲିଝୁଲି, କଚାଡି ହୋଇ ପ୍ରଭୁ କେତେବେଳେ ଡାହାଣକୁ ତ କେତେବେଳେ ବାମକୁ, କେତେବେଳେ ପଛକୁ ତ କେତେବେଳେ ଆଗକୁ, ପୁଣି କେତେବେଳେ ଉପରକୁ ତ କେତେବେଳେ କେଉଁ କୋଣକୁ ଚାହାଣୀ ଦେଇ ଦେବଦେବୀ ଠାରୁ ମଣିଷ, କୀଟପତଙ୍ଗ ସଭିଙ୍କୁ ଚକାନୟନରେ ଚାହିଁ ଯେମିତି ପଚାରୁଛନ୍ତି ଆସିଚ ?? ହଉ ଦୁଃଖସୁଖ ହେବା। ଚକାନୟନର ଚାହାଣୀ ଏମିତି ଯେ ପୂରା ବିଶ୍ୱ ସେଥିରେ ପାଗଳ। ପ୍ରଭୁ ସଭିଙ୍କୁ ଦେଖି ଝୁଲିଝୁଲି ଓହ୍ଲାଇଆସିଲେ। ଭକ୍ତ ଓ ଭକ୍ତି, ପ୍ରେମ, ଭାବରେ ବନ୍ଧା କାଳିଆ ସାଆନ୍ତେ କାହିଁକି ଓ କେଉଁ କାରଣରୁ ବିନା ଟାହିଆରେ ବାଇଶି ପାହାଚରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ ତାହା ନାଟୁଆ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଜଣା, ହେଲେ ଏଥର ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରାରେ ବିନା ଟାହିଆରେ ଜାଗତରନାଥ ଜଗନ୍ନାଥ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବାକୁ ନେଇ ଲାଗିଲା ନାଟ। ସେବାୟତ ଟାହିଆ ବିନା ମହାପ୍ରଭୁ ଆସିବା କାରଣ ବର୍ଷା ବୋଲି ଯୁକ୍ତି ବାଢିଥିଲେ। କିଛି ଭକ୍ତ କହିଥିଲେ ଏହା ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ଓ ସରକାରଙ୍କ ବିଫଳତା ତ ଆଉ କିଛି ଭକ୍ତ କହିଲେ ମହାପ୍ରଭୁ ରାଗିଛନ୍ତି ତେଣୁ ଘରୁ ବାହାରିବା ବେଳକୁ ମୁଣ୍ଡରୁ ଟାହିଆ କାଢ଼ିଦେଇ ଆସିଲେ। କିଏ ତ କହିଲେ ଭକ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଭିଜିଛନ୍ତି ବର୍ଷାରେ ତେଣୁ ମହାପ୍ରଭୁ ବି ଭିଜିଭିଜି ଆସିଲେ ବିନା ଟାହିଆରେ ବଡ ଦାଣ୍ଡକୁ। ଏମିତି ଚର୍ଚ୍ଚା ଏଥର ସାଆନ୍ତେଙ୍କୁ ନେଇ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି। ସାଆନ୍ତେ କାହିଁକି ଏମିତି ନାଟ ଲଗାଇଲେ ତାହା ସାଆନ୍ତେଙ୍କୁ ଜଣା। ଟାହିଆ ବିନା ସାଆନ୍ତେ ପୂରା ବିଶ୍ୱକୁ ନୂଆ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏପରି ରୂପଦେଖି ସମସ୍ତେ ପାଗଳ।

ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିନା ପତ୍ରଟିଏ ହଲେ ନାହିଁ। ହୁଏତ ମହାପ୍ରଭୁ କେଉଁ ଭକ୍ତର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏପରି ନାଟ ଲଗାଇଥିବେ। ନହେଲେ ଏପରି ନାଟ କରି ପୂରା ବିଶ୍ୱକୁ କିଛି ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥିବେ। କିଏ ବା ବୁଝିବ ସାଆନ୍ତେଙ୍କ ଏ ନାଟ। ହଟିଆଠାକୁର ହରି ଭକ୍ତଭାବରେ ବନ୍ଧା। ସେଥିପାଇଁ ତ ସମସ୍ତେ କହୁଛନ୍ତି ଜଗାରେ ତୋ ନାଟ ତତେ ହିଁ ଜଣା। ଆମେ ତ ନିମିତ୍ତ ମାତ୍ର।