ସମୟ ଯେମିତି ଗତିଶୀଳ, ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟ ଠିକ ସେହିପରି। ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ ଡୋରିକୁ ଯିଏ ବୁଝିଛି ସେ ଜାଣିଛି ସମ୍ପର୍କ କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରେ ସମୟ ଅନୁସାରେ। ସମୟ ଓ ସମ୍ପର୍କକୁ ତାଳଦେଇ ଜୀବନ କଟିଯାଏ।ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଯାଏ ଅନେକ ସମ୍ପର୍କ ସହ ଯୋଡିହୋଇଯାଏ ମଣିଷ। ଜୀବନର ମହାସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କର କେତେ ଯେ ନଈ, ନାଳ ପାଣିର ମିଶ୍ରଣ ହୋଇଯାଏ ତାହା କେବଳ ଅନୁଭବ କରିହୁଏ। ହେଲେ ତଥାପି ଜୀବନଟା ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ନିର୍ମଳ ମହାସମୁଦ୍ର ପରି। ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ସମୟରେ କାଳବୈଶାଖୀ ବର୍ଷା ପରେ ହାଲକା ଥଣ୍ଡାର ସଂଧ୍ୟାରେ ଅମି ମନେପଡିଛି ତାରା ପିଲାଦିନର କେତେକ ସମ୍ପର୍କ କଥା।

 ମୁନି ମଧ୍ୟ ସମୟ ସହ ତାଳ ଦେଇ ଅମି ସହ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କରେ ଯୋଡି ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଠିକ କାଳ ବୈଶାଖୀ ବର୍ଷା ପରି, ସେ ସମ୍ପର୍କ ଅମି ଦେହରେ ଥଣ୍ଡା ଅନୁଭବ ଆଣିଥିଲା। ହେଲେ ହୁଦୟରେ କାଳ ବୈଶାଖୀର ଝଡ ପରି ଅଦିନିଆ କ୍ଷତି ସୁଷ୍ଟି କରିଥିଲା। କଣ ଥିଲା ସେ ସମର୍କ ମୁନି ସହ କେଜାଣି ଅମି ସେ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିକୁ ମନେ ପକାଇ ହଠାତ କହୁଥାଏ ସମ୍ପର୍କ ଟା ଏମିତି, ସମୟ ସହ ଚାଲିଗଲା। ଠିକ ଏତିକି ବେଳେ ଅମିର ଫୋନ ରିଙ୍ଗ ହେଲା, ହଆଉ କିଏ ଜଣେ ଫୋନରେ କହୁଥାଏ ତମର ମୋର ସମ୍ପର୍କ ଟା ଏମିତି। ତମର କଣ କଲ ନାହିଁ, କଣ ହୋଇଛି ଆଜି। ଅମି ମୁହଁରୁ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ସମୟ ଓ ସମ୍ପର୍କର ଏତ ବାସ୍ତବତା। ତମେ କଣ ବୁଝୁଛ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ, ମୁଁ ବୁଝିଲି ସମୟ ଅନୁସାରେ ଜୀବନରେ ଏମିତି ଅନେକ ସମ୍ପର୍କ ଯୋଡିହୁଏ ଆପେ ଆପେ, ଚାଲିଯାଏ ଆପେ ଆପେ। ଆଉ ସେ ସମ୍ପର୍କର ମିଠାପଣ ଏମିତି କାଳ ବୈଶାଖୀ ଝଡ଼ ପରେ ସମୟ ମନେ ପକାଇ ଦିଏ। ସେ ଅମି ହେଉ କି ମୁନି ଅବା ଆଉ କେଉଁ ଚରିତ୍ର।