- Advertisement -
ବନ୍ଧୁ କେଉଁଠି ଅଛୁ?
ତୁ ଯେଉଁଠି ଅଛୁ, ମୁଁ ପହଞ୍ଚୁଛି
ଏଇ ଦୁଇଟି ବାକ୍ୟ ହିଁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ପରିଚୟ।
ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ନାହିଁ ଧନୀ-ଗରିବର ଭେଦ, ନାହିଁ ଜାତି-ଧର୍ମର ସୀମା, ନାହିଁ ବୟସର ପ୍ରତିବନ୍ଧକ। ବନ୍ଧୁ ପୁରୁଷ ବି ହୋଇପାରେ, ମହିଳା ବି; ମଣିଷ ବି ହୋଇପାରେ, ପଶୁ ବି। ଯାହା ସହ ହୃଦୟ ନିଜେ ନିଜେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ, ସେଇ ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ।
ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କୌଣସି ଚୁକ୍ତି ନୁହେଁ, କୌଣସି ନିୟମରେ ବନ୍ଧା ସମ୍ପର୍କ ନୁହେଁ। ଏହା କେବଳ ବିଶ୍ୱାସ, ନିସ୍ୱାର୍ଥ ଭଲପାଇବା ଏବଂ ହୃଦୟର ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ବନ୍ଧନ। ଏହାକୁ ବୁଝାଯାଏ ନାହିଁ… କେବଳ ଅନୁଭବ କରାଯାଏ।
ଯିଏ କହେ, “ମୁଁ ଅଛି ନା… ତୁ ଚିନ୍ତା କରନି,” ସେ କେବଳ ବନ୍ଧୁ ନୁହେଁ, ସେ ଆମ ଜୀବନର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି। ସୁଖରେ ହସିବାକୁ ଅନେକ ଲୋକ ମିଳିଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଧରେ ହାତ ରଖି ଛିଡ଼ା ହେବା ଲୋକଟିଏ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁ।
ପିଲାଦିନର ଦୁଷ୍ଟାମି ହେଉ କି ବୟସର ଦାୟିତ୍ୱ, ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୋଡ଼ରେ ବନ୍ଧୁ ଆମକୁ ନୂଆ ସାହସ ଦିଏ। କେବେ ବାପା ପରି, କେବେ ମା’ ପରି, କେବେ ଭାଇ, କେବେ ଜୀବନସାଥୀ ପରି… ବନ୍ଧୁ ସବୁବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ରକ୍ଷାକବଚ ହୋଇ ରହେ।
ପୁରାଣରୁ କଳିଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ତ୍ୟାଗ, ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରେମର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ଉଦାହରଣ ହୋଇଆସିଛି। ଅଗଷ୍ଟର ପ୍ରଥମ ରବିବାର ବିଶ୍ୱ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସତ କଥା ହେଉଛି—ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାଇଁ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଦିନ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ବନ୍ଧୁର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର।
ପ୍ରାର୍ଥନା କେବଳ ଏତିକି…ତମେ ଯେଉଁଠି ଥାଅ, ସବୁବେଳେ ହସୁଥାଅ। ଆମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଏମିତି ଅତୁଟ ରହୁ, ଆଉ ତମ ପରି ଜଣେ ସତ ବନ୍ଧୁ ସଭିଙ୍କ ଜୀବନରେ ମିଳୁ।
- Advertisement -
