- Advertisement -
ବର୍ଷସାରା ଯେଉଁ ଦିନକୁ ଅପେକ୍ଷା, ସେ ଦିନ ପାଖେଇ ଆସୁଛି। ଭକ୍ତ ବର୍ଷ ଆଗରୁ ଭାବି ରଖିଥାଏ— ଏବର୍ଷ ରଥ ଉପରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବି, ତାଙ୍କୁ ମନକଥା କହିବି। ଏହା ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ମିଳନର ପର୍ବ। ଓଡ଼ିଶାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପର୍ବ। ଆଉ ଏହି ପର୍ବ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ବ୍ୟାକୁଳ।
କେତେବେଳେ ପହଣ୍ଡିରେ ଝୁଲି ଝୁଲି ମହାପ୍ରଭୁ ବଡଦାଣ୍ଡକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବେ, ସେହି କ୍ଷଣକୁ ଚାହିଁ ସମସ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଛନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦାନବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନର ବାଟକୁ। ସେଥିପାଇଁ ସଭିଙ୍କ ମନ ବ୍ୟାକୁଳ। ରଥ ଉପରେ ମନଭରି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ।
ଭକ୍ତ ଯେମିତି ବ୍ୟାକୁଳ, ସ୍ନାନପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପରେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ମହାପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ସେମିତି ଉଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ ରହିଥାନ୍ତି ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ। ମହାପ୍ରଭୁ ହେଉଛନ୍ତି ଭାବର ଠାକୁର, ଭକ୍ତିର ଠାକୁର। ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ଯେମିତି ଡାକିଛି, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିର ସହ ଡାକିଛି, ସେ ସେଠି ପହଞ୍ଚି ଯାଇଛନ୍ତି।
କୋଳାହଳ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ମନକଥାର ପରମ୍ପରା କାହିଁ କେଉଁ ଯୁଗରୁ ଚାଲି ଆସୁଛି। ବଡଦାଣ୍ଡକୁ ଓହ୍ଲାଇ ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗତର ଦୁଃଖ ବୁଝିବା ସହ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହ ମନଖୋଲି ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ କେତେ ବିଧି, କେତେ ପରମ୍ପରା ଓ କେତେ ବ୍ୟବସ୍ଥା।
ନୀଳାଚଳଧାମରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମାନବୀୟ ଲୀଳା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଏକ ବଡ଼ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଅନେକଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ, ଆଉ ଏକରୁ ଅନେକ— ଏହା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ। ଏଠାରେ ନାହିଁ ଛୁଆଁ-ଅଛୁଆଁର ଭେଦଭାବ, ନାହିଁ ବଡ଼-ଛୋଟର ବିଭାଜନ। ବଡଦାଣ୍ଡରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟ ବଡ଼ ହୋଇଯାଏ। ଦୟା, ପ୍ରେମ ଓ ଭାବରେ ସମସ୍ତେ ବନ୍ଧା ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ବଡଦାଣ୍ଡକୁ କେହି କିଛି ନେବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଦେବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ଏଠି ପାପ କି ପୁଣ୍ୟର ବିଚାର ମଧ୍ୟ ନଥାଏ। କେବଳ ଭାବରେ ସମସ୍ତେ ବନ୍ଧା ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଜଗାର ପ୍ରେମ ସତରେ ଟିକେ ନିଆରା। ସେହି ପ୍ରେମରେ ସମସ୍ତେ ପାଗଳ। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଳିରେ ଜଗା ମଧ୍ୟ ବିଭୋର ହୋଇଯାଆନ୍ତି।
ନଅ ଦିନର ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଶେଷ କରି ମହାପ୍ରଭୁ ଜନ୍ମବେଦୀରୁ ପୁଣି ଫେରିଆସନ୍ତି ରତ୍ନବେଦୀକୁ। ତେବେ କିଏ ବା ବ୍ୟାକୁଳ ନହେବ ଏହି ମହାଯାତ୍ରାରେ ସାମିଲ ହେବା ପାଇଁ? ସେଥିପାଇଁ ତ ପୁରୀ ଆଜି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଳି ଓ ଭକ୍ତିର ଉତ୍ସାହରେ ଉଛୁଳି ପଡ଼ୁଛି। କାରଣ, ଏହା କେବଳ ଏକ ଯାତ୍ରା ନୁହେଁ— ଏହା ଭକ୍ତି, ଭାବ ଓ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ ଅପୂର୍ବ ମିଳନର ମହାପର୍ବ।
ମୂଳ ଭାବ ଓ ଶବ୍ଦକୁ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରଖି କେବଳ ବାକ୍ୟ ଗଠନ, ବିରାମଚିହ୍ନ ଓ ଭାଷାର ପ୍ରବାହକୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର କରାଯାଇଛି।
- Advertisement -
