ପଖାଳ: ଓଡ଼ିଆ ମନର ଭାବନା, ମାଟିର ସୁଗନ୍ଧ ଓ ସ୍ନେହର ପରିଚୟ”
() ଆଜି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ଉତ୍ସାହ ଓ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ପାଳିତ ହେଉଛି “ପଖାଳ ଦିବସ”। ଗରମ ଦିନରେ ଶରୀରକୁ ଶିତଳତା ଦେବା ସହିତ ପଖାଳ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମନରେ ଗାଢ଼ ଭାବନା ଓ ସ୍ମୃତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ। ଏହା କେବଳ ଏକ ଦିନ ନୁହେଁ ଏହା ହେଉଛି ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ଜୀବନ୍ତ ଅନୁଭୂତି।
ଘରେ ଘରେ ମା’ମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପଖାଳ ତିଆରି କରି, ପିଆଜ, ବଡ଼ିଚୁରା, ଆଳୁଭର୍ତ୍ତା ଓ ମାଛଭଜା ସହିତ ପରିବେଷଣ କରିଥାନ୍ତି । ସେହି ଥାଳିରେ କେବଳ ଖାଦ୍ୟ ନଥାଏ, ଥାଏ ଅପାର ସ୍ନେହ, ମମତା ଓ ମା’ର ଅନନ୍ତ ଭଲପାଇବା। ଗ୍ରାମ ଠାରୁ ସହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବଡ଼ ସମସ୍ତେ ପଖାଳର ରସକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। କେହି କେହି ତାଙ୍କ ଛୋଟବେଳର ସେଇ ସୁନ୍ଦର ସ୍ମୃତିକୁ ମନେ ପକାଇଥାନ୍ତି—ଯେତେବେଳେ ଗାଁର ଅଗଣାରେ ବସି ପରିବାର ସହିତ ପଖାଳ ଖାଉଥିଲେ। ସେହି ସରଳ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଗୁଡ଼ିକ ଆଜି ମଧ୍ୟ ମନକୁ ଭିଜାଇ ଦେଉଛି। ଅନେକ ବୃଦ୍ଧମାନେ କୁହନ୍ତି, “ପଖାଳ ହେଉଛି ଆମ ଜୀବନର ସରଳ ସୁଖ”। ତାଙ୍କର ଆଖିରେ ଦେଖାଯାଉଛି ସେଇ ପୁରୁଣା ଦିନର ଆଲୋକ, ଯେଉଁଠାରେ ସରଳତାରେ ଥିଲା ଅନେକ ଖୁସି ଓ ଭଲ ପାଇବା।
ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ କହୁଛନ୍ତି, ପଖାଳ ଶରୀରକୁ ଶୀତଳ ରଖିବା ସହିତ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସୁଧାରେ। ତେଣୁ ଏହା କେବଳ ଏକ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପକାରୀ। ଆଜିର ଆଧୁନିକ ଜୀବନର ଭିଡ଼ ମଝିରେ ମଧ୍ୟ ପଖାଳ ଆମକୁ ଆମ ମୂଳ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ରଖୁଛି। ଏହା ଆମ ପରମ୍ପରା, ଆମ ମୂଳ ଓ ଆମ ପରିଚୟର ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରତୀକ। ପଖାଳ ଦିବସ ଆମକୁ ଶିଖାଏ—ଆଧୁନିକତାର ମଝିରେ ଆମ ପରମ୍ପରାକୁ କେବେ ଭୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ଆମ ମାଟିର ସୁଗନ୍ଧ, ଆମ ମନର ଭାବନା ଓ ଆମ ଗର୍ବର ପ୍ରତୀକ।
ଆସନ୍ତୁ, ଏହି ପଖାଳ ଦିବସରେ ଆମେ କେବଳ ପଖାଳ ଖାଇବା ନୁହେଁ ଏହା ସହିତ ଜଡିତ ଥିବା ସେଇ ଅମୂଲ୍ୟ ସ୍ମୃତି ଓ ଭାବନାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିବା ଓ ଆମ ମନକୁ ସ୍ନେହ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ଭରିଦେବା।
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Cookie settingsACCEPT Privacy & Cookies Policy